Amigu di Tera   persbericht 28 juni 2005

 

Shell is en blijft verantwoordelijk voor haar milieuvervuiling

 

 

Twintig jaar geleden staakte Shell voorgoed haar raffinageactiviteiten op Curaçao. Dit gebeurde 2 jaar na aanbieding van  een rapport over de slechte milieusituatie in de Isla-raffinaderij. Onze overheid legde zich braaf neer bij de eis van de Shell om nooit voor de enorme milieuvervuiling, die haar raffinaderij op het eiland had veroorzaakt, aansprakelijk te worden gesteld.

 

De overheid kreeg de raffinaderij voor èèn gulden cadeau. Beter gezegd, zij nam de vervuiling en schadelijke raffinageprocessen die in het genoemde rapport uitvoerig waren beschreven voor èèn gulden over. Verschillende politici hebben in het verleden de Shell “een staat in de staat” genoemd. Met andere woorden, onze overheid wist domweg niet wat er in de raffinaderij gebeurde en hoefde ook niet te proberen daar achter te komen. Een illustratie van de macht van de Shell blijkt ook uit het overheidsbesluit in 1952 om deze oliemultinational van de hinderverordening uit te zonderen, dus twee jaar vòòr de Antillen in het Koninkrijk een autonome status verkregen. Bij het vertrek van de Shell in 1985 was deze situatie nog precies dezelfde. Onze autonomie stelde dus weinig voor tegenover de grootste economische macht en werkgever op Curaçao. De 350 miljoen US dollars die bestemd waren voor toekomstige ontmantelingskosten stopte de Shell tevreden in haar eigen zak.

 

Steeds meer burgers, die eerder een andere mening waren toegedaan geven vandaag toe dat het een enorme fout was om de Shell vrijuit te laten gaan. Het was beter geweest als de raffinaderij zou zijn gesloten, ontmanteld en haar vestigingsplaatsen schoongemaakt. Dan was er ruimte geweest voor geheel nieuwe en schone economische activiteiten in het havengebied, en was er daarmee tegelijkertijd een uitstekend klimaat voor toeristische ontwikkeling op het eiland gecreëerd. Men krijgt maar geen duidelijkheid over de rol die de Nederlandse regering in dit gebeuren heeft gespeeld. De toenmalige premier Lubbers was naar Caracas afgereisd, adviseerde onze regering met als droevig resultaat dat wij nog steeds met een milieu-erfenis van de Shell zitten die wij maar moeilijk onder controle kunnen krijgen. Het is hoogst verwonderlijk dat de advisering van de Nederlandse regering hiertoe heeft geleid, wetende dat zo’n klein eiland deze gigantische raffinaderij niet kan beheren, laat staan de vervuiling in het belang van haar bewoners te lijf gaan. Een vervuiling overigens die Shell zelf niet wist aan te pakken. Een opmerkelijke Wil Om Elkander Bij Te Staan.

 

Het zwakke spel van onze politici bleef maar voortduren wat blijkt uit de magere resultaten van de onderhandelingen met PdVSA. De laatste mag van een lage huurprijs genieten, hoeft geen winstbelasting te betalen, voert bescheiden milieumaatregelen door die bovendien voor een deel ook door de overheid betaald worden en wijt milieuverontreiniging aan betreurenswaardige “weersomstandigheden”.

 

Amigu di Tera heeft steeds de mening naar de Shell, het publiek en de Nederlandse regering uitgedragen, dat deze oliegigant ondanks alle juridische poespas, verantwoordelijk blijft voor de milieu- en gezondheidsschade die zij hier heeft aangericht. Het kan niet zo zijn dat een van de grootste oliemultinationals op onze planeet een van de kleinste eilanden op dezelfde planeet vervuilt, gezondheidsschade toebrengt, vervolgens de biezen pakt en haar verantwoordelijkheid voor een stuk door haar vergiftigde aarde ontloopt. Haar zeer vervuilende raffinaderij liet ze als een tijdbom achter. Deze is door een kleine gemeenschap moeilijk te beheersen, dagelijks worden mensen vergiftigd en accumuleert de vervuiling in het milieu. Zowel verbetering als sluiting van de raffinaderij sleuren dit kleine eiland mee in ondraaglijk hoge kosten.

 

Voor Amigu di Tera is en blijft de Shell verantwoordelijk voor de door haar gemaakte vervuiling en zal ze op termijn de kosten van ontmanteling en schoonmaak op zich moeten nemen. De Nederlandse regering zal als vervolg op de inbreng van ex premier Lubbers indertijd, vandaag de draad moeten oppakken en actief meedenken over een acceptabele oplossing voor de bewoners van Curaçao.

Het kaliber lokale politici en onderhandelaars dat in dit proces nodig is moet van een veel hoger peil zijn dan tot nu toe het geval was. Ons volk mag verwachten dat vooral deze kwestie, die haar gezondheidstoestand, de leefbaarheid en de kern van de economie van het eiland raakt, op professionele wijze wordt aangepakt.

 

Yvette Raveneau

Voorzitter Amigu di Tera

Tel. 7373965