Fontein

 

Hoorzitting 19 maart 2008

 

Toelichting bezwaarschriften van Sosiedat Amigu di Tera en Fundashon Defensa Ambiental.

 

 

Afwezigheid van beleid en bevoordeling van particulier belang

 

 

-          Bezwaarvoering door burgers in 2006 en 2007: Geen antwoord van de overheid.

 

-          Adviescommissie Bezwaarschriften houdt op 13 april 2007 een hoorzitting over bezwaarschriften uit 2006. Tot op heden is er geen advies bekend, noch de criteria van genoemde commissie voor de te maken afweging van standpunten en belangen.

 

In de verslaggeving van de adviescommissie is ons bezwaar over de opzet van de hoorzitting eufemistisch weergeven. Onze mening was namelijk dat de hoorzitting veel weg had van een herhaling van de rechtszaak waarbij de advocaat van het Fonteinproject de bezwaarvoerende burgers hun het recht wilde ontzeggen om bezwaar te voeren. Ons bezwaar richt zich ten enen male tegen de besluitvorming in deze kwestie door de overheid en daar dient de overheid zich over uit te spreken, niet de andere partij.

Voorts is er hier en daar sprake van een verkeerde weergave van onze analyse, opmerkingen en standpunten.

 

-          Terwijl de burgers bezwaar voeren, gaat de bebouwing in Fontein gewoon door en worden er onomkeerbare situaties gecreŽerd.

-          In oktober 2007 is er alweer vrijstelling verleend, nu voor de bouw van 80 huizen.

-          Dit allemaal terwijl er bij de besluitneming geen bestemmingsvoorschriften en planning van overheidswege bestonden terwijl de Gouverneur zich al in 2001 over de beroepen tegen het EOP van de witte vlekken heeft uitgesproken. Het Eilandgebied heeft dus onnodig lang gedraald met de inwerkingtreding van de voorwaardelijke bestemming en heeft handig gebruik gemaakt en laten maken van dit juridisch vacuŁm.

-          De rechter (18 april 2007) kon het bouwplan niet toetsen omdat bestemmingsplanvoorschriften en planologisch regime ontbraken.

-          Wij hebben begrepen dat het BC in november 2007 de bestemming in werking heeft doen treden, maar nog steeds lijken de voorwaarden niet duidelijk en tellen de natuur en cultuurhistorische waarden nauwelijks mee.

 

Kortom, in de rechtsstaat kan het zijn dat bij het ontbreken van voorschriften en plannen, van fundamentele planologische principes en bescherming van natuur- en cultuurhistorische waarden, de overheid grootschalige vernietiging van het onderhavige gebied kan inzetten en voortzetten, waarbij er onomkeerbare situaties worden gecreŽerd. Sterker nog, de rechter kan daar geen uitspraak over doen.

 

Voor de burgers bestaat er geen forum om bezwaar te maken tegen de systematisch verkeerde uitvoering van het beleid anders dan op onderdelen. Er bestaat in ons systeem geen dwang voor de overheid om behoorlijk te besturen. In de concept Staatsregeling is hierin ook niet voorzien en dit stemt somber over de toekomstige autonome status van het eiland.

 

Gezien het lange traject waarbij opvolgende Bestuurscolleges en Eilandsraden steeds weer het belang van grondeigenaren en ontwikkelaars van Fontein hebben gediend en met verve willen dienen, ten nadele van de genoemde principes en waarden als uitgangspunt en bewerkstelliging van een leefbare gemeenschap, lijkt het niet onwaarschijnlijk dat de politiek domweg anticipeert op het onvermogen van de rechter om uitspraak te doen (waarin de bezwaren van de burgers wel meewegen) in een situatie van afwezigheid van bestemmingsvoorschriften en een planologisch regime.

 

Aldus wordt het ontbreken van fundamentele waarden en principes in het overheidsbeleid voortgezet in het rechtssysteem.

 

Wij blijven deze waarden en principes hooghouden en benadrukken dat de overheid deze opzij schuift ten behoeve van een klein groepje van particuliere belangen.

 

Uiteraard beargumenteert de politiek het omgekeerde: door een klein groepje te bevoordelen wordt een algemeen belang gediend. De naar voren gebrachte vruchten zouden immers huisvesting, tijdelijke inschakeling van bouwvakkers en langer lopende werkgelegenheid voor tuinlieden en huishoudelijke hulpkrachten zijn.

 

De zwakte van deze korte termijnvisie is vaker naar voren gebracht, hier herhalen we enkele tegenargumenten.

Werkgelegenheid op het eiland is niet noodzakelijkerwijs aan dit project voorbehouden. Wel goed doordachte projecten elders (en deze is het niet) leveren dat ook op. Kortom, Fontein is hiervoor niet nodig.

De huisvesting te Fontein is ten behoeve van Єurokoopkracht, dat blijkt uit de marketing. Dit in weerwil van alle eerdere beweringen waarmee de ontwikkelaars de overheid voorheen hebben overtuigd. Er wordt nu louter in de behoefte aan tropische huisvesting voor mensen uit Nederland voorzien. Het gaat, kortom, objectief gezien om het mogelijk maken van een Nederlandse overzeese urbanisatie. Onze overheid werkt daar ijverig aan mee, onder meer door een consistent en doordacht beleid voor het algemeen belang van het eiland achterwege te laten. Een dergelijk beleid gaat uit van de in het EOP vervatte concentratiestrategie.

Om dit te maskeren wil de huidige gedeputeerde een deel van Fontein opkopen ten behoeve van lokale huisvesting, kennelijk met instemming van het gehele Bestuurscollege. Hiervoor worden enorme geldsbedragen uitgegeven, terwijl vele volkswoonwijken in verschillende opzichten verkommeren. De uitgegeven bedragen zijn in ieder geval niet meer besteedbaar voor de achtergestelde woonwijken. Naast de groeiende hoge schuldenlast van de overheid blijft deze de volkswoonwijken, waarvan sommige hun problemen al tientallen jaren aankaarten, verwaarlozen. Deze bezwaren hebben wij eerder naar voren gebracht en ze worden met de dag zwaarwegender nu de woonwijken deze omstandigheden steeds minder pikken en de sociaaleconomische situatie steeds nijpender wordt.

 

Voor het openbaar bestuur is de grootste fout van de woningbouw te Fontein wel gelegen op planologisch vlak, met enorme financiŽle consequenties. Het EOP is vooral opgesteld om de uit de hand lopende kosten van ongebreidelde urbanisatie onder controle te brengen. De fysieke en sociale infrastructuur bij uitwaaierende urbanisatie is niet meer te bekostigen. Daarom werd gekozen voor het concentratiebeleid waarbij de bestaande bebouwde omgeving zo efficiŽnt mogelijk gebruikt moet worden. Het ontwikkelen van Fontein past er gewoon niet in. Het concentratiebeleidsprincipe is door het toelaten van de ontwikkeling van Fontein verbroken en de gemeenschap zal duur voor de infrastructuur (ten behoeve van de ontwikkelaars en gegoede toekomstige meest Europese bewoners) moeten betalen. Economisch gesproken is de keuze voor ontwikkeling van Fontein dus zonder meer een blunder. De voordelen die de overheid te berde brengt stellen weinig voor tegenover de genoemde nadelen.

 

Niet alleen kent Fontein een aantal objecten van cultuurhistorische betekenis (monumenten, archeologische vindplaatsen), maar op deze locatie vond de historische veldslag van de slaven versus de koloniale macht plaats. Deze veldslag markeert nota bene het streven naar vrijheid en gelijkheid in onze geschiedenis, en vertegenwoordigt de substantie van de steunpilaren voor de rechtsstaat en van de kern van het emancipatiestreven van de bevolking. Om deze reden zou het gebied geheel van ontwikkeling gevrijwaard moeten blijven en tot vrijheidspark uitgeroepen moeten zijn. Het is bijzonder wrang dat het bestuur in de 21ste eeuw alleen maar een bulldozermentaliteit kan opbrengen en de diepste betekenis van dit gebied botweg aan zijn laars lapt. Nog cynischer is het op deze manier toelaten en met volle overgave meewerken aan een overzeese urbanisatie, die weer uitsluitingsmechanismen voor onze bevolking creŽert.

 

Tenslotte is ook de bijzondere waarde van onze natuur door de deze wijze van onbehoorlijk bestuur van tafel geveegd. Fontein is een overgangsgebied (corridor geheten) tussen twee belangrijke natuurgebieden en de bebouwing van Fontein zal bijdragen aan de verkommering van beide natuurgebieden. Bij bebouwing zullen beide natuurgebieden te klein zijn om de daarin voorkomende soorten te onderhouden. Het gevolg zal zijn het uitsterven van een deel van de CuraÁaose flora en fauna. Daarnaast heeft het gebied op zich ook een waarde voor zeldzame fauna waaronder de CuraÁaose witstaarthert. (Zie daarvoor de kaart in het door het BC goedgekeurde Natuurbeleidsplan van CuraÁao).

 

Fontein is van iedereen op CuraÁao, en niet alleen een zorg van nabije bewoners. De consequenties van de bebouwing te Fontein raken ook alle burgers en het past niet hierin zulke strikte afstandscriteria toe te passen. De kern van de ruimtelijke ordening wordt ernstig aangetast en de ruimtelijke consequenties betekenen op termijn de verrommeling van ons gehele landschap. Financieel draaien alle burgers daarvoor op. Ook de verarming van de natuurwaarden van ons landschap is gevolg van de huidige ontwikkeling en raakt iedere burger. Wat vooral het meeste pijn doet, omdat men zichzelf hierin verloochent, is de degradatie van het historische slagveld met vrijheid en gelijkheid als inzet voor de lokale bevolking.

 

Een overheid die geen beleid wil voeren dat verankerd is in duidelijke regels en wetgeving, daarbij consistent en krachtig optreedt voor het algemeen belang, en sterker nog, de huidige ruimtelijke wetgeving die economische efficiency mogelijk maakt en bovendien ruimte geeft om belangrijke waarden te verdedigen, ondermijnt, holt haar eigen legitimiteit uit.

 

 

 

 

 

De voorzitter van Sosiedat Amigu di Tera,

Mevr. drs. Y.J. Raveneau

 

 

 

 

 

De voorzitter van Fundashon Defensa Ambiental,

Dhr. L.R. Narain